Arpeggia na basie: kształty trójdźwięków i akordów septymowych

Arpeggio to akord zagrany po jednym dźwięku. Gitarzyści i pianiści grają akordy jako stosy dźwięków, ale basista gra głównie pojedyncze nuty, więc arpeggia to sposób, w jaki basista „gra akord”. Prawie każda mocna linia basowa jest zbudowana z dźwięków akordu na ważnych częściach taktu, a kształty arpeggiów to najszybszy sposób, by znaleźć te dźwięki w dowolnym miejscu gryfu.

Ponieważ bas jest nastrojony w kwartach (E1 A1 D2 G2), każdy kształt z tej lekcji jest przesuwalny: naucz się go raz z jedną prymą, przesuń na inny próg i masz ten sam rodzaj akordu z nową prymą.

Kształty trójdźwięków

Trójdźwięk ma trzy dźwięki: prymę, tercję i kwintę. Rodzaj tercji i kwinty decyduje o typie akordu.

Oto cztery trójdźwięki z prymą na strunie E na progu 3 (G1), każdy zakończony oktawą na strunie D:

Naucz się ich jako odległości od prymy:

• Tercja wielka: struna wyżej, próg niżej (G do H: struna E próg 3, struna A próg 2).
• Tercja mała: ta sama struna, trzy progi wyżej (G do B: struna E próg 3 do progu 6).
• Kwinta czysta: struna wyżej, dwa progi wyżej.
• Kwinta zmniejszona: struna wyżej, próg wyżej.
• Kwinta zwiększona: struna wyżej, trzy progi wyżej.
• Oktawa: dwie struny wyżej, dwa progi wyżej.

Poniższy gryf pokazuje każde G, H i D na gryfie. Znajdź kształt z tabulatury, a potem poszukaj tych samych trzech dźwięków w innych pozycjach: trójdźwięk powtarza się na całym gryfie.

Arpeggia akordów septymowych

Akord septymowy dodaje do trójdźwięku czwarty dźwięk, septymę. Te pięć typów pokrywa niemal całą harmonię jazzu, soulu, funku i popu.

Wszystkie pięć z prymą na strunie E na progu 8 (C2), każde zakończone oktawą na strunie D na progu 10:

Zwróć uwagę, jak niewiele zmienia się między jednym akordem a drugim. Z Cmaj7 do C7 przesuwa się tylko septyma o próg w dół. Z C7 do Cm7 przesuwa się tylko tercja. Z Cm7 do Cm7b5 tylko kwinta. Z Cm7b5 do Cdim7 tylko septyma. Ćwiczenie ich w tej kolejności trenuje jednocześnie palce i ucho.

Muzykę basową zapisuje się o oktawę wyżej, niż brzmi, więc powyższe arpeggio Cmaj7, które zaczyna się na brzmiącym dźwięku C2, w partii basowej wygląda tak:

Aplikatury na jedną i dwie oktawy

Jedna oktawa w jednej pozycji

Używaj jednego palca na próg: w powyższych kształtach C palec wskazujący obejmuje próg 7 (lub 6), a pozostałe palce padają na kolejne progi. Dla trójdźwięku durowego z prymą na strunie A zwarty kształt to pryma drugim palcem, tercja pierwszym palcem na następnej strunie, kwinta i oktawa czwartym palcem:

Trzymaj palce blisko progów, a kciuk niech spoczywa za gryfem na wysokości środkowego palca. Nie ściskaj: struna musi tylko dotknąć progu.

Dwie oktawy z przesunięciem

Arpeggio na dwie oktawy wymaga zmiany pozycji. Przesuwaj się na dźwięku, do którego wygodnie sięgasz, i utrzymuj równy rytm przez przesunięcie.

Zagraj A1 pierwszym palcem, C2 czwartym, a E2 trzecim. Przesuń się na A2: zagraj je pierwszym palcem na strunie D na progu 7, co ustawia rękę w 7. pozycji. C3 (czwarty palec) i E3 (trzeci palec) są teraz pod palcami, a ostatnie A3 na strunie G na progu 14 to wsuw trzecim palcem lub małe przesunięcie. Ćwicz też wersję w dół: przy schodzeniu większość przesunięć robi się niechlujna.

Przewroty na basie

Przewrót oznacza, że w basie jest dźwięk akordu inny niż pryma. Dla basisty to realny wybór: gdy grasz E pod akordem C, cały zespół brzmi jak C/E (C w pierwszym przewrocie), nawet jeśli gitarzysta gra zwykły kształt C.

Pierwsze przewroty brzmią lżej i świetnie nadają się do gładkich, krokowych linii basowych. Drugie przewroty brzmią mniej stabilnie i zwykle pojawiają się tuż przed rozwiązaniem. Pełną teorię znajdziesz w lekcji o przewrotach akordów.

Arpeggia w liniach basowych

Przebieganie pełnych arpeggiów w górę i w dół w każdym takcie brzmi jak ćwiczenie, a nie linia basowa. Używaj ich jako surowca:

• Dźwięki akordu na mocnych częściach. Postaw prymę na części 1, a inny dźwięk akordu (tercję lub kwintę) na części 3.
• Wybierz kierunek. Idź w górę przez jeden akord i w dół przez następny, by linia została w jednym rejonie gryfu.
• Pomijaj dźwięki. Pryma–kwinta–oktawa bez tercji sprawdza się w każdym akordzie durowym i molowym.
• Używaj septymy jako wskazówki. W jazzie i soulu septyma na części 4 naturalnie prowadzi do następnego akordu.

Oto ćwierćnutowa linia arpeggiów na C, Am, F i G w niskiej pozycji, jeden takt na akord:

I ii-V-I w C z użyciem arpeggiów akordów septymowych. Każdy takt zaczyna się od prymy, a cała linia mieści się między progami 2 i 7:

Posłuchaj teraz tej samej progresji jako wygenerowanej linii walking i porównaj, które dźwięki pochodzą z arpeggiów:

Ćwiczenia

1. Cykl trójdźwięków: zagraj trójdźwięki durowe, molowe, zmniejszone i zwiększone z każdego progu struny E od 1 do 8, z metronomem w tempie 70 BPM.
2. Drabina septymowa: zagraj maj7, 7, m7, m7b5 i dim7 od jednej prymy, potem przesuń prymę o próg w górę i powtórz.
3. Dwie oktawy: zagraj dwuoktawowe arpeggio molowe od A, potem od B i H, z przesunięciem za każdym razem na tej samej części taktu.
4. Linia z przewrotami: zagraj C, C/E, F, G i z powrotem C, wybierając dźwięk basowy z tabulatury przewrotów.
5. Napisz linię: użyj tylko dźwięków akordu na czterech akordach z odtwarzacza progresji.

Powiązane lekcje: Trójdźwięki, Akordy septymowe, Przewroty akordów, Podstawy gry na basie, Skale i tryby na basie, Linie basowe do progresji, Walking bass.

Narzędzia: Eksplorator skal (arpeggia na gryfie basu), Kreator akordów, Metronom, Trener gryfu.

Ćwiczenia: Arpeggia na basie, Arpeggia akordów septymowych, Pryma i kwinta, Oktawy, Zbuduj trójdźwięki, Zbuduj akordy septymowe.

Idź za 8-tygodniową ścieżką dla średniozaawansowanych basistów, by włączyć arpeggia do cotygodniowej rutyny.