free-music-sheets.com

Lekcje · Średniozaawansowany

Walking bass: jak grać linię walking w bluesie i ii–V–I

Buduj linie walking bass z dźwięków akordu, nut docelowych i dźwięków prowadzących, a potem przejdź przez cały blues i ii–V–I.

Linia walking bass porusza się równymi ćwierćnutami, z nowym dźwiękiem na prawie każdej części taktu. To brzmienie jazzu, swingu, bluesa i wczesnego rock and rolla. Walking wygląda jak improwizacja, ale rządzi nim kilka zasad: trafiaj w dźwięki akordu tam, gdzie harmonia ma być wyraźna, a pozostałe części taktu wykorzystuj, by płynnie dojść do następnego akordu.

Puls w ćwierćnutach

Linia walking to dywan, na którym stoi cały zespół: każda ćwierćnuta musi mieć taką samą długość, głośność i miejsce w czasie.

  • Łącz dźwięki. Pozwól każdemu dźwiękowi wybrzmiewać aż do początku następnego. Krótkie, urywane ćwierćnuty brzmią nerwowo.
  • Graj równą dynamiką. Pierwsza część taktu może być odrobinę mocniejsza, ale żaden dźwięk nie powinien się wyróżniać.
  • Poczuj swing. W jazzie i bluesie same ćwierćnuty są proste, ale talerz ride perkusisty gra swingiem. Pochyl się lekko do przodu w stronę pulsu, zamiast ciągnąć się za nim.

Dźwięki akordu na mocnych częściach

W metrum 4/4 części 1 i 3 to mocne części taktu. Najprostszy sposób, by linia brzmiała poprawnie, to postawić tam dźwięki akordu: na raz prawie zawsze prymę, a na trzy tercję, kwintę lub septymę. Części 2 i 4 są słabe i tam mieszkają dźwięki przejściowe i prowadzące.

Część taktuRolaTypowe dźwięki
1Określa akordPryma (czasem tercja lub kwinta)
2RuchDźwięk akordu lub stopień skali
3Potwierdza akordTercja, kwinta lub septyma
4Prowadzi do następnego akorduDźwięk prowadzący

W akordzie dominantowym septymowym, takim jak F7, dźwięki akordu to F, A, C i Es. Oto one w dolnej części gryfu:

Dźwięki akordu F7 (1, 3, 5, b7) na czterostrunowym basie

Nuty docelowe i dźwięki prowadzące

Nuta docelowa to dźwięk, w który chcesz trafić na początku następnego taktu, zwykle pryma kolejnego akordu. Dźwięk na czwartej części taktu to dźwięk prowadzący, który do niej wprowadza. Myśl od końca: najpierw zdecyduj, dokąd idziesz, potem jak tam dojść.

Każdy basista grający walking używa czterech rodzajów dojścia:

  • Chromatycznie od dołu: próg poniżej celu (Fis do G).
  • Chromatycznie od góry: próg powyżej celu (As do G).
  • Stopień skali: dźwięk tonacji o sekundę wyżej lub niżej (A lub F do G w C-dur).
  • Dominanta: kwinta akordu docelowego (D do G).

Oto wszystkie cztery prowadzące do G na strunie E:

Dojścia do G: chromatycznie od dołu (Fis), chromatycznie od góry (As), stopień skali (A), dominanta (D)

Dojścia chromatyczne ciągną najmocniej, bo poruszają się o półton. Stopnie skali brzmią gładziej, a dojścia z dominanty brzmią pewnie.

Typowe wzory walking

Nie musisz wymyślać każdego taktu od zera. Garść czterodźwiękowych kształtów pokrywa większość sytuacji. Każdy wzór zaczyna się od prymy, a czwartą część taktu wykorzystuje do dojścia do następnego akordu.

WzórNa C7, przejście do FCharakter
1-2-3-5C D E GGładki, skalowy
1-3-5-dojścieC E G EArpeggio plus chromatyczne dojście
1-5-8-dojścieC G C GesSzeroki, otwarty
8-7-6-5C B A GOpadający, spokojny
1-b7-5-dojścieC B G GesCiemny, bluesowy
1-2-b3-3C D Es EChromatyczna wspinaczka do F

Mieszaj je dowolnie. Jeśli jeden takt idzie w górę, niech następny schodzi w dół: dzięki temu zostajesz w jednym rejonie gryfu.

Walking w 12-taktowym bluesie

Blues to klasyczne miejsce do nauki walkingu. Użyjemy 12-taktowego bluesa w F, bardzo popularnej tonacji dla sekcji dętej i zespołów jazzowych. Akordy to F7 (I7), B7 (IV7) i C7 (V7):

12-taktowy blues w F z wygenerowaną linią walking

  1. I7F7
  2. IV7B7
  3. I7F7
  4. I7F7
  5. IV7B7
  6. IV7B7
  7. I7F7
  8. I7F7
  9. V7C7
  10. IV7B7
  11. I7F7
  12. V7C7

Linia walking bass

Oto kompletna zapisana linia. W każdym takcie na częściach 1 i 3 stoi dźwięk akordu, a prawie każda czwarta część taktu prowadzi półtonem do następnego taktu.

Takty 1–4: F7, B7, F7, F7
  • Takt 1 (F7): F, A, C, potem H jako chromatyczne dojście z góry do B.
  • Takt 2 (B7): B, C, D, potem E od dołu do F.
  • Takt 3 (F7): F, G, A, potem Ges z góry z powrotem do F.
  • Takt 4 (F7): F, Es, C, potem H z góry do B.
Takty 5–8: B7, B7, F7, F7
  • Takt 5 (B7): B, D, F, potem A od dołu do wysokiego B.
  • Takt 6 (B7): B, As, F, potem Ges z góry do F.
  • Takt 7 (F7): F, A, C, A. Tu nie ma dojścia: linia po prostu opada z powrotem do F.
  • Takt 8 (F7): F, G, A, potem H od dołu do C.
Takty 9–12: C7, B7, F7, C7 (turnaround)
  • Takt 9 (C7): C, B, G, potem A od dołu do B.
  • Takt 10 (B7): B, F, D, potem E od dołu do F.
  • Takt 11 (F7): F, Es, C, potem H od dołu do C.
  • Takt 12 (C7): C, B, G, potem Fis z góry do niskiego F na początku formy.

Zapętl całą formę powoli, a potem zmieniaj po jednym takcie, korzystając z powyższych wzorów.

Walking w ii–V–I

ii–V–I to najważniejszy układ akordów w jazzie. W C-dur to Dm7, G7, Cmaj7. Każdy akord trwa zwykle jeden takt, a w szybszych utworach po dwie części taktu.

ii–V–I w C: Dm7, G7, Cmaj7 z wygenerowaną linią walking

  1. ii7Dm7
  2. V7G7
  3. Imaj7Cmaj7
  4. Imaj7Cmaj7

Linia walking bass

Zapisana linia, jeden takt na akord:

Walking na Dm7, G7, Cmaj7, Cmaj7 w C
  • Dm7: D, F, A (arpeggio), potem As z góry do G.
  • G7: G, F, D, potem H od dołu do C.
  • Cmaj7: C, E, G, H, wspinaczka prosto w górę akordu. H prowadzi półtonem do wysokiego C.
  • Cmaj7: C, A, G, potem Es z góry z powrotem do D na kolejne powtórzenie.

Takt G7 schodzi w dół po tym, jak takt Dm7 szedł w górę. Taka równowaga trzyma linię w jednej pozycji i sprawia, że brzmi jak melodia.

Jak ćwiczyć walking bass

  1. Same prymy. Graj prymę każdego akordu na wszystkie cztery części taktu w całym bluesie. Naucz się formy na pamięć.
  2. Pryma i kwinta. Graj prymę, prymę, kwintę, kwintę. Już się poruszasz, ale wciąż bezpiecznie.
  3. Arpeggia. Graj 1-3-5-3 lub 1-3-5-b7 na każdym akordzie. Twoja ręka uczy się kształtów akordów.
  4. Dodaj dojścia. Zachowaj arpeggia, ale czwartą część taktu zamień na chromatyczne dojście do następnej prymy.
  5. Mieszaj wzory. Wybieraj inny wzór na każdy takt. Staraj się często zmieniać kierunek.

Nagraj siebie i posłuchaj: czy wszystkie dźwięki mają tę samą długość, czy pierwsza część taktu trafia w wyraźny dźwięk akordu i czy linia dokądś prowadzi?

Najczęstsze błędy

  • Przyspieszanie czwartej części taktu. Dźwięk prowadzący to najbardziej ekscytujący dźwięk taktu i gracze mają skłonność, by grać go za wcześnie. Trzymaj go dokładnie w czasie.
  • Skończenie się gryfu. Jeśli ciągle wspinasz się w górę, wylądujesz za wysoko. Zmieniaj kierunek przynajmniej co dwa takty.
  • Ignorowanie rodzaju akordu. Na Dm7 tercją jest F, na D7 jest Fis. Poznaj akord, zanim wybierzesz tercję.

Ćwiczenia

  1. Ćwiczenie dojść: wybierz nutę docelową i zagraj cztery dojścia do niej, po dziesięć razy każde, w tempie 60 BPM.
  2. Forma bluesa: zagraj zapisaną linię bluesa w F od początku do końca w tempie 80 BPM trzy razy bez przerwy.
  3. Twój własny blues: zachowaj części 1 i 3 z zapisanej linii, ale wybierz nowe dźwięki na części 2 i 4.
  4. ii–V–I we wszystkich tonacjach: przenieś linię ii–V–I do F, B i G, przesuwając kształty po gryfie.
  5. Metronom na 2 i 4: ustaw klik na połowę tempa i odczuwaj go jako części 2 i 4, jak hi-hat perkusisty.

Powiązane lekcje: Podstawy gry na basie, Arpeggia basowe, Linie basowe do progresji, Groove i rytm na basie, Akordy septymowe, Pentatonika i blues, Progresje akordów.

Narzędzia: Odtwarzacz progresji, Metronom, Eksplorator skal, Trener gryfu.

Ćwiczenia: Walking w bluesie, Walking ii-V-I, Dźwięki prowadzące, Arpeggia septymowe, Chromatyka na basie.

Kontynuuj z 8-tygodniową ścieżką dla średniozaawansowanych basistów.