Dźwięki przygotowujące na basie
Zagraj progresję C – Am – F – G w ćwierćnutach. Miary 1–3 zarysowują akord; miara 4 to dźwięk przygotowujący do następnej prymy. Linia 1 dochodzi z półtonu niżej, linia 2 z półtonu wyżej, linia 3 z kwinty następnego akordu. Naucz się każdej linii osobno, a potem swobodnie przełączaj się między nimi.
Dochodź do każdej prymy z półtonu niżej
Dochodź do każdej prymy z półtonu wyżej
Dochodź do każdej prymy z jej kwinty (dojście dominantowe)
Progresja C – Am – F – G. Zagraj prymę trzy razy, a czwartej miary użyj na dźwięk przygotowujący, który prowadzi do następnego akordu.
Cel
Spraw, by linia basowa prowadziła zespół do każdej zmiany akordu. Dźwięk przygotowujący na ostatniej mierze taktu tworzy niewielkie napięcie, które rozwiązuje się na następnej primie, więc zmiana brzmi mocno i świadomie.
I–vi–IV–V w C z dźwiękami przygotowującymi
Linia basowa: pryma, kwinta, oktawa i dźwięk przygotowujący
Trzy rodzaje dojścia
| Dojście | Do Am (A) | Do F | Do G | Do C |
|---|---|---|---|---|
| Półton niżej | Gis | E | Fis | H |
| Półton wyżej | B | Fis | Gis | Des |
| Kwinta celu | E | C | D | G |
- Od dołu brzmi, jakby pchało w górę do akordu; to najczęstszy wybór.
- Od góry ma ciemniejsze, bardziej bluesowe pociągnięcie.
- Z kwinty to dojście dominantowe: V do I w miniaturze, najsilniejsze ciążenie harmoniczne.
Jak ćwiczyć
- Metronom na 70–90 BPM, ćwierćnuty, legato.
- Graj dźwięk przygotowujący z taką samą głośnością jak pozostałe. Ma prowadzić, nie wystawać.
- W odtwarzaczu progresji wybieraj nowe dojście przy każdej zmianie akordu.
Samokontrola
Zagraj tylko miary 4 i 1 każdego taktu: czy każda para brzmi jak napięcie i rozwiązanie? Jeśli dojście brzmi źle, sprawdź, czy naprawdę jest o półton lub o kwintę od następnej prymy.
Następne kroki
Przeczytaj lekcję o walking bassie i o liniach basowych nad progresjami, a potem użyj dźwięków przygotowujących w 12-taktowym bluesie w F i w walkingu nad ii–V–I.