Lekcje · Początkujący
Podstawy gry na basie: jak budować świetne basowe linie
Buduj solidne linie basowe z prym, kwint, oktaw i dźwięków prowadzących, a potem zgraj się z perkusistą.
Bas ma jednocześnie dwa zadania: mówi wszystkim, jaki akord aktualnie brzmi (harmonia), i wskazuje, gdzie jest puls (rytm). Świetna linia basowa zwykle nie jest tą najbardziej zagęszczoną. To ta, dzięki której zespół brzmi pewnie i solidnie. Ta lekcja daje ci zestaw narzędzi, który sprawdza się w niemal każdym stylu: pryma, kwinta, oktawa, dźwięki prowadzące i pierwsza linia walking bass.
Układ czterostrunowego basu
Standardowy bas czterostrunowy jest nastrojony na E1 A1 D2 G2, od najgrubszej struny do najcieńszej. To te same nazwy dźwięków co na czterech najniższych strunach gitary, tylko o oktawę niżej. Każda struna leży o kwartę czystą wyżej od poprzedniej, więc gryf jest całkowicie regularny: każdy kształt, którego się nauczysz, możesz przenieść na dowolny zestaw strun i dowolny próg.
| Struna | Dźwięk pustej struny | Wysokość | W tabulaturze |
|---|---|---|---|
| 4. (najgrubsza) | E | E1 | 4 |
| 3. | A | A1 | 3 |
| 2. | D | D2 | 2 |
| 1. (najcieńsza) | G | G2 | 1 |
W tabulaturze basowej dolna linia to 4. struna (niskie E), a górna linia to 1. struna (G). Każdy próg podnosi wysokość o jeden półton, a 12. próg daje pustą strunę o oktawę wyżej.
Dwa fakty ułatwiają poruszanie się po gryfie:
- Dźwięk na 5. progu danej struny jest taki sam jak pusta struna położona wyżej (5. próg struny E = pusta struna A).
- Oktawa dowolnego dźwięku leży dwie struny wyżej i dwa progi wyżej (struna A, próg 3 = C; struna G, próg 5 = C).
Krok 1: Prymy
Pryma to dźwięk, od którego akord bierze nazwę: C dla C-dur, A dla a-moll, G dla G7. Zacznij od prostej progresji i graj prymę na każdej ćwierćnucie.
Dla akordów C, Am, F i G wygodny zestaw prym to: C na strunie A, próg 3; A na pustej strunie A; F na strunie E, próg 1; G na strunie E, próg 3.
Krok 2: Kwinty i oktawy
Gdy pryma brzmi już pewnie, dodaj kwintę i oktawę. Te dwa dźwięki należą zarówno do akordów durowych, jak i molowych, więc zawsze pasują, niezależnie od rodzaju akordu.
- Kwinta wyżej: o jedną strunę wyżej i dwa progi wyżej niż pryma.
- Kwinta niżej: ten sam próg, o jedną strunę niżej (jeśli niższa struna jest dostępna).
- Oktawa: o dwie struny wyżej i dwa progi wyżej.
Oto klasyczny wzór pryma-kwinta-oktawa-kwinta na akordzie C, a po nim wzór pryma i kwinta niżej:
Ponieważ gryf basu jest symetryczny, ten kształt działa dla każdej prymy na strunie E lub A. Przesuń cały wzór o dwa progi w górę, a zagrasz na D; przenieś go na strunę E, próg 3, a zagrasz na G.
| Wzór | Dźwięki na akordzie C | Charakter |
|---|---|---|
| Sama pryma | C C C C | Solidny, prosty |
| Pryma-kwinta | C G C G | Skoczny, country, folk |
| Pryma-oktawa | C C(8va) C C(8va) | Napędzający, dance, disco |
| Pryma-kwinta-oktawa | C G C(8va) G | Melodyjny, płynny |
Krok 3: Dźwięki prowadzące
Dźwięk prowadzący to dźwięk grany tuż przed zmianą akordu, który prowadzi ucho do następnej prymy. Zwykle wypada na ostatniej ćwierćnucie (lub ostatniej ósemce) taktu. Są trzy główne rodzaje.
Dojście chromatyczne
Zagraj dźwięk o próg niżej lub o próg wyżej od następnej prymy. Przechodząc z C do F, zagraj E (półton poniżej F) lub Fis (półton powyżej) na czwartej ćwierćnucie. Dojścia chromatyczne dają silne napięcie, bo półton to najmniejszy krok w muzyce zachodniej.
Dojście diatoniczne
Użyj dźwięku z tonacji, który leży o jeden stopień od celu. W C-dur, przechodząc z C do F, możesz zagrać G na czwartej ćwierćnucie (stopień powyżej F) lub E (stopień poniżej). Brzmi to łagodniej i bardziej „w tonacji” niż dojście chromatyczne.
Dojście dominantowe
Zagraj kwintę akordu docelowego tuż przed nim. Aby dojść do F, zagraj C (kwinta akordu F); aby dojść do G, zagraj D. To takie samo napięcie jak w kadencji V do I w miniaturze, a brzmi mocno i pewnie.
Krok 4: Zgranie z centralą
Bas i centrala (stopa perkusji) to zespół. Gdy twoje dźwięki zaczynają się w tym samym momencie co centrala, groove brzmi mocno i zwarcie; gdy się rozjeżdżają, zespół brzmi niechlujnie, nawet jeśli każdy dźwięk jest poprawny.
- Najpierw posłuchaj wzoru centrali. Policz, gdzie wypada: tylko na raz? Na raz i trzy? Dodatkowe uderzenie na „i” po dwójce?
- Dopasuj prymy do centrali. Graj prymę tam, gdzie gra centrala. Luki wypełniaj kwintami, oktawami lub pauzami.
- Szanuj werbel. Doby 2 i 4 zwykle należą do werbla. Krótkie dźwięki lub pauzy w tych miejscach dają groove'owi przestrzeń.
- Kontroluj długość dźwięków. Zakończenie dźwięku na czas jest tak samo ważne jak jego rozpoczęcie. Wyciszaj, zmniejszając nacisk palca lewej ręki, albo opierając palec prawej ręki na strunie.
Ćwicz z pętlą perkusyjną albo z metronomem ustawionym tylko na doby 1 i 3, jakby to była centrala.
NarzędziaMetronom onlineDokładny metronom w przeglądarce z tap tempo, akcentami, metrum i podziałami rytmicznymi.Krok 5: Pierwsza linia walking bass
Walking bass porusza się równymi ćwierćnutami, zwykle jeden dźwięk na każdą miarę, i prawie na każdej mierze brzmi inny dźwięk. Prosty przepis na każdy takt:
- Miara 1: pryma akordu.
- Miary 2 i 3: dźwięki akordowe (tercja, kwinta) lub stopnie gamy.
- Miara 4: dźwięk prowadzący do następnej prymy.
Oto linia walking bass na akordach C, Am, Dm, G7 (I vi ii V w C-dur), jeden takt na akord:
Takt po takcie:
- C: C, E, G (trójdźwięk C), potem Gis jako dojście chromatyczne od dołu do A.
- Am: A, G, E, potem Cis jako dojście chromatyczne od dołu do D.
- Dm: D, F, A (trójdźwięk d-moll), potem As jako dojście chromatyczne od góry do G.
- G7: G, H, D (trójdźwięk G-dur), potem Des jako dojście chromatyczne od góry z powrotem do C.
Zagraj to powoli, zapętl i posłuchaj, jak każdy takt wskazuje na następny. Potem spróbuj zastąpić dojścia chromatyczne dojściami dominantowymi: na czwartej mierze taktu Am zagraj A zamiast Cis, bo A jest kwintą D; na czwartej mierze taktu Dm zagraj D, kwintę G; na czwartej mierze taktu G7 zagraj G, kwintę C.
Najczęstsze błędy
- Granie zbyt dużo. Przejścia w każdym takcie zagłuszają muzykę. Zachowaj je na przejścia między częściami utworu.
- Ignorowanie wyciszania. Puste struny dźwięczące pod twoimi dźwiękami zamulają dół pasma. Wyciszaj nieużywane struny bokiem palców lewej ręki albo kciukiem prawej.
- Nieznajomość rodzaju akordu. Kwinty i oktawy zawsze pasują, ale tercja nie: użyj E na C-dur, Es na c-moll.
Ćwiczenia
- Prymy na dobę: zagraj progresję I vi IV V w C-dur ćwierćnutami na prymach w tempie 70 BPM przez dwie minuty bez przerwy.
- Pryma-kwinta-oktawa: zagraj ten wzór na każdej prymie tej samej progresji, zostając w jednym rejonie gryfu.
- Ćwiczenie dojść: graj prymy przez trzy miary, a na czwartej dojście chromatyczne. Potem powtórz z dojściami diatonicznymi, a następnie dominantowymi.
- Zgranie z centralą: ustaw metronom tak, by dźwięczał tylko na miarach 1 i 3, i graj prymy dokładnie z każdym kliknięciem.
- Linia walking bass: naucz się powyższej linii, a potem napisz własną na papierze tabulaturowym do tych samych akordów.
Powiązane lekcje: Czytanie tabulatury, Trójdźwięki, Progresje akordów, Harmonia diatoniczna, Stroić gitarę, Metoda ćwiczenia.
Narzędzia: Eksplorator gam, Trener gryfu, Metronom, Odtwarzacz progresji.
Ćwiczenia: Bas chromatycznie, Pryma i kwinta, Oktawy, Arpeggia basowe, Walking ii-V-I, Gryf basu 1.
Do druku: Papier tabulaturowy na bas, Dźwięki na gryfie basu, Pusty gryf basu. Skorzystaj z pełnej 30-dniowej ścieżki dla początkujących basistów.