Lekcje · Średniozaawansowany
Bas pięciostrunowy: strój z niskim H, zakres i technika
Zrozum niską strunę H, znajdź jej dźwięki, graj na całym gryfie przy mniejszej liczbie przesunięć i utrzymuj dodatkowe struny w ciszy.
Bas pięciostrunowy dodaje jedną strunę poniżej niskiego E: niskie H. Daje ci pięć półtonów więcej głębi, aż do H0, i pozwala zagrać wiele linii bez przesuwania ręki. Bas sześciostrunowy dodaje dodatkowo wysoką strunę C na górze. Ta lekcja wyjaśnia strój, dźwięki na nowej strunie, jak myśleć w pozycjach, jak utrzymać dodatkowe struny w ciszy i jak czytać tabulaturę zapisaną na pięć strun.
Przykłady tabulatur na tej stronie są zapisane na standardowy czterostrunowy bas (struna 4 = niskie E). Wszystko, co grasz na czterostrunowym, działa bez zmian na pięciostrunowym: struny E, A, D i G są dokładnie takie same. Struna H po prostu dodaje nową, najniższą linię.
Strój i zakres
Wszystkie popularne basy są stroione w kwartach, więc struna H leży o kwartę czystą niżej niż E, tak jak E leży o kwartę niżej niż A.
| Instrument | Struny, od najniższej do najwyższej | Najniższy dźwięk | Przybliżona częstotliwość najniższego dźwięku |
|---|---|---|---|
| Czterostrunowy | E1 A1 D2 G2 | E1 | 41,2 Hz |
| Pięciostrunowy | H0 E1 A1 D2 G2 | H0 | 30,9 Hz |
| Sześciostrunowy | H0 E1 A1 D2 G2 C3 | H0 | 30,9 Hz |
| Pięciostrunowy, wysokie C | E1 A1 D2 G2 C3 | E1 | 41,2 Hz |
Ponieważ interwał między sąsiednimi strunami to zawsze kwarta, każdy kształt, który znasz, przenosi się na strunę H.
Muzykę basową zapisuje się oktawę nad brzmiącą wysokością. Pusta struna H i pierwsze dźwięki na niej wyglądają w partii basowej tak:
Dźwięki na strunie H
Ucz się struny H tak samo, jak uczyłeś się struny E. Pomagają dwa punkty orientacyjne: próg 5 to E1 (ta sama wysokość co pusta struna E) oraz próg 12 to H1 (oktawa pustej struny).
| Próg | Dźwięk | Ta sama wysokość na strunie E |
|---|---|---|
| 0 | H0 | niedostępne |
| 1 | C1 | niedostępne |
| 2 | Cis1 / Des1 | niedostępne |
| 3 | D1 | niedostępne |
| 4 | Dis1 / Es1 | niedostępne |
| 5 | E1 | pusta |
| 7 | Fis1 | próg 2 |
| 8 | G1 | próg 3 |
| 10 | A1 | próg 5 |
| 12 | H1 | próg 7 |
Pierwsze pięć progów (od H0 do Es1) to nowe dźwięki. Wszystko od progu 5 w górę dubluje dźwięki, które mogłeś już grać na strunie E, ale w innej pozycji. Ogólna zasada: struna E próg n = struna H próg n + 5.
Poniższy gryf pokazuje D-dur na czterech standardowych strunach. Na pięciostrunowym ten sam wzór kontynuuje się o strunę niżej: D1 na strunie H na progu 3, E1 na progu 5, Fis1 na progu 7, G1 na progu 8, A1 na progu 10 i H1 na progu 12.
Pozycje na całym gryfie
Największą codzienną zaletą basu pięciostrunowego nie są bardzo niskie dźwięki, ale dodatkowa pozycja. Gdy pod ręką masz pięć strun, jedna pozycja obejmuje prawie dwie oktawy, więc możesz zostać w jednym miejscu przez cały utwór.
Weź tę prostą linię w D na czterostrunowym basie. Przeskakuje między obszarem pustych strun a 5. pozycją:
Na pięciostrunowym możesz zagrać całą linię między progami 4 i 8 przy mniejszym ruchu ręki i możesz obniżyć końcowe D o oktawę do D1:
| Dźwięk w linii | Pozycja na czterostrunowym | Opcja na pięciostrunowym |
|---|---|---|
| G1 (pryma G) | struna E próg 3 | struna H próg 8 |
| H1 | struna A próg 2 | struna E próg 7 |
| D2 | struna A próg 5 | struna A próg 5 (bez zmian) |
| A1 (pryma A) | struna E próg 5 | struna E próg 5 lub struna H próg 10 |
| Końcowe D | D2 na strunie A progu 5 | D1 na strunie H progu 3 |
Najniższe dostępne pryma w popularnych tonacjach pokazują, gdzie struna H naprawdę ma znaczenie:
| Akord | Najniższa pryma na czterostrunowym | Najniższa pryma na pięciostrunowym |
|---|---|---|
| H | H1 (struna A próg 2) | H0 (pusta struna H) |
| C | C2 (struna A próg 3) | C1 (struna H próg 1) |
| D | D2 (struna A próg 5) | D1 (struna H próg 3) |
| Es | Es2 (struna A próg 6) | Es1 (struna H próg 4) |
| E | E1 (pusta struna E) | E1 (pusta struna E lub struna H próg 5) |
W tonacjach takich jak D, Es i C bas pięciostrunowy daje ci prymę o pełną oktawę niżej, niż może sięgnąć czterostrunowy bez przestrajania.
Wyciszanie dodatkowych strun
Więcej strun oznacza więcej strun, które mogą dzwonić, gdy tego nie chcesz. Niskie H szczególnie łatwo dzwoni sympatycznie, a niskie H buczące pod każdym dźwiękiem zamula cały miks.
- Pływający kciuk. Oprzyj kciuk prawej ręki na strunach poniżej tej, którą grasz. Gdy grasz na strunie D, kciuk leży na strunach A, E i H i utrzymuje je w ciszy.
- Ruchoma kotwica. Jeśli wolisz kotwiczyć kciuk, przesuwaj go: na strunę H, gdy grasz E, na strunę E, gdy grasz A lub wyżej.
- Wyciszanie lewą ręką. Pozwól palcom lewej ręki lekko dotykać wyższych strun i zwalniaj nacisk, nie odrywając się od struny, by zakończyć dźwięk.
- Wyciszanie dłonią. Dla krótkiego, głuchego brzmienia oprzyj bok prawej ręki na strunach blisko mostka.
Ćwicz powolne skale przez wszystkie pięć strun i słuchaj wyłącznie niechcianych szumów.
Kiedy używać niskich strun
Niski rejestr jest potężny, ale nie jest automatycznie lepszy.
- Używaj go do niskich prym w tonacjach takich jak D, Es, C i H, do mocnych zakończeń, do długich, przetrzymanych dźwięków pod cichą częścią i do podwajania niskiego syntezatora lub lewej ręki pianina.
- Pamiętaj o małych głośnikach: telefony i głośniki laptopów nie odtworzą 31 Hz. Słuchacze słyszą alikwoty, więc niskie H zagrane z wyraźnym atakiem sprawdza się lepiej niż miękkie, dudniące.
- Zostaw przestrzeń: jeśli centrala jest nastrojona bardzo nisko, niskie H na każdej mocnej części może z nią walczyć. Zachowaj je na momenty, które potrzebują ciężaru.
Napięta struna H potrzebuje odpowiedniego naprężenia. Wiele pięciostrunowych używa menzury 34 lub 35 cali i grubości struny H około .125 do .135 cala. Dłuższa menzura lub grubsza struna zwykle daje twardsze, wyraźniejsze niskie H.
Czytanie tabulatury na pięć i sześć strun
Tabulatura pięciostrunowa ma pięć linii. Dolna linia to niskie H, potem E, A, D i G na górze. Tabulatura sześciostrunowa ma sześć linii, z wysokim C na górze.
| Instrument | Górna linia | Dolna linia | Struna 1 to |
|---|---|---|---|
| Czterostrunowy | G | E | G |
| Pięciostrunowy (niskie H) | G | H | G |
| Sześciostrunowy | C | H | C |
Uważaj na numery strun. Na pięciostrunowym G to nadal struna 1, a niskie H to struna 5. Na sześciostrunowym wysokie C staje się struną 1, więc struna G to struna 2 i każdy numer przesuwa się o jeden. Zawsze sprawdź, ile linii ma tabulatura, zanim zaczniesz czytać.
Aby zagrać tabulaturę czterostrunową na pięciostrunowym, po prostu zignoruj strunę H: cztery górne struny są identyczne. Aby przenieść fragment ze struny E na strunę H, dodaj 5 do numerów progów.
Przećwicz tę konwersję na linii pryma–kwinta w D. Wygenerowana poniżej linia używa pozycji czterostrunowych; zagraj ją ponownie z primami D na strunie H na progu 3 i primami A na strunie H na progu 10:
I-IV-V-I w D: spróbuj pryma na strunie H
Linia basowa: pryma, kwinta, oktawa i dźwięk przygotowujący
Ćwiczenia
- Dźwięki struny H: nazwij i zagraj każdy dźwięk na strunie H od progu 0 do 12, a potem sprawdź się z tabelą.
- Ta sama wysokość, dwa miejsca: zagraj E1, Fis1, G1 i A1 na strunie E, a potem te same wysokości na strunie H (progi 5, 7, 8, 10).
- Jedna pozycja: zagraj gamę D-dur w 2. pozycji od D1 (struna H próg 3) do H2 (struna G próg 4) bez przesuwania ręki.
- Test wyciszania: zagraj linię w D z tej lekcji z pływającym kciukiem i posłuchaj, czy nie dzwonią puste struny.
- Konwersja tabulatury: weź linię z lekcji o liniach basowych do progresji i przepisz ją na papierze do tabulatury z niskimi dźwiękami na strunie H.
Powiązane lekcje: Podstawy gry na basie, Czytanie tabulatury, Klucz basowy dla basistów, Skale i tryby na basie, Arpeggia na basie, Groove i rytm na basie.
Narzędzia: Eksplorator skal (ustaw dowolny strój basu, także z niskim H), Stroik, Trener gryfu, Metronom.
Ćwiczenia: Pozycje skali durowej na basie, Skala durowa na basie, Chromatyka na basie, Oktawy, Gryf basu 1, Gryf basu 2.
Do wydruku: Papier do tabulatury basowej, Pusty gryf basu. Idź za 8-tygodniową ścieżką dla średniozaawansowanych basistów, by budować te umiejętności tydzień po tygodniu.